To bøker ute i «Mia Myhr» er Sara Hjardar allereie ein av dei beste forteljarane i NME-stallen. Det visuelle gjer mykje forskjell, men bok to i serien, «Kaoskrystallen» er eit heilskapsprodukt.

I haustens første fanzinefredag ser vi på nye eigenpublikasjonar som blei tilbudd på årets raptusfestival.

«Læreplan B» tar seg bedre ut i bokhylla, enn de fleste Storefri-publikasjonen. Men framfor alt er det en bok som illustrerer seriens modningsgrad.  

Raptus teikneseriefestival blir stadig meir multimedial i forma, og store, nye namn var fråverande på årets arrangement. Spor av den gamle stemninga er det likevel mogeleg å finne ennå.

Tromsøduoen bak serien Ankh lanserer denne høsten en ny overnaturlig spenningsserie, Familiaris.

«Katteguden Frøya» er eit bra utstillingsvindauge for Isabell Martinsens talent. Men kva elles skal vi med ein Ragnarok-spinoff om ein gud ikkje tidlegare sett i serien?

«Zora» er nok en heks-midt-i-blant-oss-saga, men starter med motsatt fortegn. Hvor veien går derfra er ikke gitt, men serien er et flott skue.

Så lenge Therese G. Eide sine striper held fram i Bergens Tidende, seier eg ikkje opp avisa, erklærte Linda Eide i eit arrangement som berre kunne fått tittelen «Eide & Eide om teikneseriar».

Med «Såret» er Dragens Øye-serien allereie oppe i sitt fjerde bind. Og utan at det verkar anstrengt, kan ein snakke om mykje framgang i handlinga denne gongen.

Popgruppa Subwoolfers teikneseriedebut, «Oppdrag Bestemor», er ein smule umusikalsk, for ikkje å nemne atonal, men eigna til å tilfredsstille barns sans for det ustyrleg absurde og plumpe.