Nordnorsk jazz-jul og heftig AI-thriller er på topp i årets utval av julehefta til moderne norske stripe-(og rute)seriar

Første bind i den nye serien «Villvillmarka» er en gledelig overraskelse. To nykommere i norsk tegneserieflora har laget et hyggelig høstlig avbrekk i den mørke årstida. 

I Skygger utvidar Steffen Kverneland det sjølvbiografiske prosjektet med formeksperiment og sterkare fokus på bilete.

Lev som om rekningane aldri forfell, og teikne manga som om de alltid var plass til serien din ein stad. Den norske manga-generasjonen held fram med friskt mot i den siste (som i: avsluttande) utgåva av Rakkan.  

Trudde du at du hadde forstått «Oppfinneren»? Vel, nå ser eg at det hadde ikkje eg. Dermed er bind to, «Skrotnissens hemmelighet» blitt ei langt meir spennande reise enn først venta.

Hest er eit bra fantasytema. Utan at eg dermed er sikker på om det var eit eksperiment som Overtrykk-antologien trengte på dette tidspunktet.

To bøker ute i «Mia Myhr» er Sara Hjardar allereie ein av dei beste forteljarane i NME-stallen. Det visuelle gjer mykje forskjell, men bok to i serien, «Kaoskrystallen» er eit heilskapsprodukt.

I haustens første fanzinefredag ser vi på nye eigenpublikasjonar som blei tilbudd på årets raptusfestival.

«Mora mi» av Trond Bredesen gir en dyptfølt innsikt i alderdommens utfordringer. Med rå skisser, detaljerte tegninger og konsise tekster om morens liv i servicebolig, reflekterer han over den uunngåelige avslutningen på livet.

Etter mange år med gjesteseriar i Nemi, debuterer Ronja R.S. Berge med ei stillferdig teikneseriebok som antydar meir enn ho fortel.