Når ein tel med alle format er Donald Duck (m/familie og venner) den suverent mest profilerte juleheftehelten også i år.

Feier gamle kostar framleis best ? Vi er framme ved den evige og på nær uforanderlege juleheftekategorien

Nokre amerikanarar er evige i juleheftebunka (og deira tur kjem). Andre utlendingar kan kome og gå. Vi ser på diverse amerikanske og europeiske serier i julehefter.

Alle kjenner dei, også om ein ikkje nødvendigvis les dei sjølv. Vi ser på dei mest tradisjonelle norske julehefta, og ein del anna med djupe røtter.

Norske teikneseriar post-Pondus har ein stadig meir dominerande plass i juleheftestativet. Med god grunn, for ofte er dei blant dei aller beste, men det finst også skuffelsar.

Noreg har i vel 20 år no hatt aukande produksjon av stripeserier og ein slags «gullalder» som har gitt jobb til mange serieskaparar og strålande suksess for nokre få. Men spørsmålet ein no må stille seg er om vi er inne i endetidene for denne perioden. Kanskje dette berre var eit blaff, som Pyton-perioden før det igjen.

(Ei personleg meiningsytring)

I årets andre SeriX-podcast ser vi tilbake til Raptus 2014 og eit intervju med Prins Valiant-teiknar Thomas Yeates.

Mange kjenner nok ikkje til Hugo Pratt si fortid som teikneseriefabrikkarbeidar. Nå blir den legendariske serieskaparen sine krigsseriar gjort tilgjengelege      

Steffen Kverneland er sin eigen beste karakter, noko han både beviser og oppsummerer i «Slyngel De Luxe».

Med Identiteit viser Linn Isabel Eielsen seg som ein moden, kraftfull og personleg forteljar i – mellom anna – teikneseriemediet.