I en tegneserie om andre verdenskrig kommer en ikke utenom ideologien. Og i tredje bindet av Motstandsbarna, «De to gigantene», handler det om mer enn bare at nazisme er ille.

Det er alltid nye tider i næringslivet. Tittelen på den seneste Lunch-samlingen, «Den nye normalen», er således alltid gyldig.

Andreas Iversens store krigsheltprosjekt er utsatt til neste år, men han kan love at i år blir det jul i Grimsrud.  

«Bilde av en brennede Tesla» er ein adaptasjon på sida av det meste vi har sett innan norske teikneseriar, og var avhengig av ein serieteiknar som kunne gjere dramaet til sitt heilt eige.  Annika Linn Verdal Homme er ein slik serieteiknar.   

Tredje bindet av «Arkin – Lysets vokter» heiter «Valget», Historia er likevel tvitydig på kor viktig eit menneske, eit individ, sine val er.   

Etter fem års pause er «barnas teikneseriefestival» meir levande enn nokon gong.

Som eit økologisk eventyr er «Elly & Gustav – «Høstånden» visuelt raus, passe skummel, og passe trøysterik for målgruppa.

Berenika Kolomycka har nettbrett, men bruker helst papir. -Eg elskar å gjere feil, for feila er ein viktig del av arbeidet mitt, seier den polske teikneserieskaparen. Den mest kjente serien hennar, «På fire bein» blir fortløpande utgjeve på norsk.

Vinduet for hvem som kan forstå og verdsette den nye barnetegneserien Bomle og Snuff er kanskje noe snevert, men i den rette alderen er boka moro for både barn og voksen ledsager.  

Med første saga i Nikoline-serien overstått, kan jeg med ganske stor sikkerhet trekke den konklusjonen jeg har prøvd på i tidligere anmeldelser: Seriens forfatter, Sylvia Douyé, burde har skrevet en bok.