«Mora mi» av Trond Bredesen gir en dyptfølt innsikt i alderdommens utfordringer. Med rå skisser, detaljerte tegninger og konsise tekster om morens liv i servicebolig, reflekterer han over den uunngåelige avslutningen på livet.

Etter mange år med gjesteseriar i Nemi, debuterer Ronja R.S. Berge med ei stillferdig teikneseriebok som antydar meir enn ho fortel.

Med «illustrert kommentarfelt» får Trond Stavås vist tegneseriemediets muligheter. Men punchlinene kan være av noe varierende kvalitet.

«Læreplan B» tar seg bedre ut i bokhylla, enn de fleste Storefri-publikasjonen. Men framfor alt er det en bok som illustrerer seriens modningsgrad.  

Outland Forlag presenterer eit gjensyn med den klassiske barne- og ungdomsserien Bone i to enkeltståande pocketbøker: Eit fargerikt eventyr med prinsesser og draker for tenåringslesarar, og ei bok med spenstige pionèrskrøner for alle aldre.

Steinholm og Clausen er tilbake med Familiaris, en ny spenningsbokserie som appellerer til yngre lesere. Allerede med det første kapittelet, «De dødes natt», er vi inne på en magisk og litt skummel verden.

Raptus teikneseriefestival blir stadig meir multimedial i forma, og store, nye namn var fråverande på årets arrangement. Spor av den gamle stemninga er det likevel mogeleg å finne ennå.

Magisk realisme er et litterært begrep, men med «Underbyen» kan man kanskje lansere et nytt begrep; realistisk magi. Brown og Guaragna klarer å gi liv til mennesker og overnaturlige vesener på en svært overbevisende måte.

Kvifor er «Stjerner i mørket» den første teikneserien frå ein flyktningleir eg har lest?

«Katteguden Frøya» er eit bra utstillingsvindauge for Isabell Martinsens talent. Men kva elles skal vi med ein Ragnarok-spinoff om ein gud ikkje tidlegare sett i serien?