Nå kommer Molang-tegneseriene som et litt mindre hektisk alternativ til tegnefilmstrømmen.

«Bang» er den mest handlingsmetta boka i «På fire bein»-serien. Og bodskapene er like viktige som før.

Eventyr kan vere veldig mykje forskjellig. I «Elleville Eventyr» moderniserer ein nokre dei mest kjente sogene. Variasjonane er slett ikkje dumme, men formatet avgrensar.

«Lyckobäraren» er beregnet på et noe yngre publikum enn tilsvarende norske titler. At dette kan kalles nordisk manga, er jeg likevel ikke i tvil om.

I «Sort lam» tek Oliver Levang oss med på ei mørk reise gjennom utanforskap, tenåringsangst og mordarklovnar.

Med «Den halve mannen» knytter Daniel Østvold det eldgamle sammen med det aktuelle og tar opp personlig og sosial identitet i et raskt endrende samfunn.

Å gjere Magica Fra Tryll til ei seriøs fantasy-heltinne er ikkje ein dårleg ide, men visse aspekt ved serien har ein kanskje tatt litt for seriøst.  

Malik Sajads sjangeroverskridande oppvekstskildring, Munnu: En gutt fra Kashmir, er både ei kunstnarmyte, ein fabel og ein dokumentar. Boka løftar fram den kasjmirske konflikten på ein inntrengjande måte.

Apekatt mot harepus er ein høgtempo og fargerik teikneserie som vil gå rett heim hos yngre lesarar. Fest setebeltet og hald fast, her går det unna!

Visuelt er Løven av Brrémaud og Bertolucci noe av det mer imponerende jeg har sett, men foreldre bør ha i tankene at bøker med få ord ikke alltid er ment for de minste barna.